الان یه جا خوندم:بزرگترین باری که یک کودک باید به دوش بکشد، زندگی نزیسته ی والدین است!
داشتم فکر می کردم کاش حداقل مجبورم می کردن زندگی نزیسته شون رو بکنم:)))) به حضرت عباس بهتر از این بود که کلا نزارن زندگی کنم😐
پدر مادر من عاشق اینن که منم طعم حسرت ها و نرسیدن های زندگیشون رو بچشم😅😅 گاهی پیش میاد که محقق کردن ساده ترین رویاهام دستشون بوده و با ذکر جمله ی (منم وقتی سن تو بودم خیلی چیزا دلم می خواست) خفه ام کردن و منم خیلی وقته که فهمیدم از صفر تا صد مسیر رسیدن به اهداف و خواسته هام تنهای تنهام=)))))
نه دامیست، نه زنجیر